Skrót klawiaturowy na tworzenie nowego folderu w Windows 7

Tworzenie folderów nie zawsze należało do przyjemnych czynności. Szczególnie, gdy trzeba było ich utworzyć wiele. Wielką niedogodnością było to, że pracując z klawiaturą należało przełączyć się na chwilę w tryb „mlasków”. Poza tym, trzeba było użyć co najmniej dwóch kliknięć, aby utworzyć folder. Pięknie ilustruje to obrazek poniżej.
Na całe szczęście od wersji Windows 7 możemy skorzystać z magicznego skrótu klawiaturowego:
CTRL + SHIFT + N
Dodatkowo bardzo przydatny okazuje się (myślę że dobrze znany) skrót,
F2
Który z kolei potrafi zmienić nazwę wybranego folderu.
Co więcej, pewnym ułatwieniem jest pokazywanie przycisku tworzenia nowego folderu wprost na pasku menu.
Co mają ze sobą wspólnego DIP, IoC, DI ?

Bohaterami tego wpisu są skróty DIP (Dependency Inversion Principle), IoC (Inversion of Control) oraz DI (Dependency Injection). DIP jest podejściem stosowanym w nowoczesnym ujęciu programowania zorientowego obiektowo. W internecie aż roi się od różnego opinii i stwierdzeń odnoszących się do tego podejścia, co może wprowadzać lekką konsternację w jego rozumieniu . Wielu programistów (i nie tylko) miesza pojęcia DIP, IoC oraz DI, co sprawia, że nie dokońca zrozumiałe jest jaki problem opisują i jak chcą go chcą rozwiązać. Aby zebrać to wszystko w logiczną całość przedstawię szereg problemów jakie DIP może rozwiązać oraz kiedy i jak je zastosować.
Zacznijmy od pojęcia DIP. Jest ono bardzo ogólne, a wymagania jakie stawia przed oprogramowaniem ujmuje się w dwie reguły:
- Moduły wysokiego poziomu nie powinny być zależne od modułów niższego poziomu. Oba poziomy powinny zależeć od abstrakcji.
- Abstrakcja nie powinna zależeć od szczegółów. Detale powinny zależeć od abstrakcji.
Zasada DIP odnosi się do ogólnego podejścia z jakim mamy doczynienia podczas projektowania oprogramowania. Używając tego określenia nie mówimy o żadnej konkretnej implementacji, a jedynie zgadzamy się z tym, że moduły wyższego poziomu nie powinny zależeć od mudułów niższego poziomu. To co chcemy osiągnąć, to uzyskanie takiego podejścia, w którym zmiany w modułach niższych nie będą miały wplywu na moduły wyższe. Cały czas tutaj nie mówimy nic na temat w jaki sposób to osiągnąć.
Inversion of control jest pewnego rodzaju paradygmatem, który umożliwia realizację DIP. Ale samo w sobie IoC nie zapewnia konkretnej implementacji. IoC można podzielić na grupy implementacyjne :
- Interface inversion
- Flow inversion
- Dependency creation / Binding inversion.
Z kolei, Dependency Creation może być realizowana przez następujące wzorce:
- Factory Pattern
- Service Locator
- Dependancy injection
I teraz jedną z implementacji Dependancy creation może być Dependancy Injection. Jak widzimy ID nie jest jedyną formą realizacji IoC.
Aby zebrać to wszystko razem w jedną całość zależności te można przedstawić schematycznie w postaci następującego rysunku:
Kilka przydatnych linków
http://pl.wikipedia.org/wiki/Odwr%C3%B3cenie_sterowania
http://pl.wikipedia.org/wiki/Wstrzykiwanie_zale%C5%BCno%C5%9Bci
http://martinfowler.com/articles/injection.html#UsingAServiceLocator
http://en.wikipedia.org/wiki/Dependency_inversion_principle
http://martinfowler.com/bliki/InversionOfControl.html
http://msdn.microsoft.com/en-us/library/ff648968.aspx
http://msdn.microsoft.com/en-us/library/dd458907.aspx
http://msdn.microsoft.com/en-us/library/dd458879.aspx
Codingtv – wideoblog
Niniejszy wpis dedykuję twórcom strony, a raczej wideo-bloga codingtv.pl. Jest to całkiem innowacyjna i nowatorska forma promocji tworzenia oprogramowania w technologiach .NET-opodobnych. Twórcami strony są dwaj programiści - Łukasz Gąsior, który posiada blog techniczny pod adresem http://gasior.net.pl oraz Andrzej Kowal. Obydwa osobniki pracują w jednej firmie - PGS Software, która udostępnia im salę do nagrywania kolejnych wideo-castów. W sumie jeszcze nie spotkałem do tej pory takiej formy nauczania na polskich stronach - wyjątek stanowi oczywiście kurs C#, który jest umieszczany regularnie na stronach virtualstudy.pl.
Koledzy w swoich wideo-castach opisują proces tworzenia bloga w C#. Technologie, których używają są "najświeższe". Wśród nich można wymienić m.in. ASP.NET MVC w wersji 3 czy Entity Framework. W kolejnych wydaniach wideocastów rzetelnie i skrupulatnie opisują dlaczego i jakie kroki podejmują, aby z pustego projektu utworzyć platformę do zarządzania blogiem. Zadowalające jest to, że nie leją wody, ale walą prosto z mostu i moim skromnym zdaniem umieszczają najważniejsze informacje. Esencja prosto w gały. Myślę, że może to być całkiem ciekawe doświadczenie dla młodych programistów "szukających swojej drogi".
Kolejnym pocieszającym faktem jest to, że koledzy chcą prowadzić dialog. Tak jak jest to w muzyce, zgodnie z zasadą "call and response" potrafią słuchać swoich słuchaczy, a raczej można by rzecz "ogladaczy" i potrafią przy tym prowadzić konwersację. Dzięki temu powstaje swoisty dialog, dzięki któremu również siła internetowej społeczności ma wpływ na treści publikowane w następnych odcinkach. Nie wiem na ile naszym kolegom starczy sił, ale to co robią jest moim zdaniem dobre. Przyczyniają się do powstawania dobrych nawyków tworzenia oprogramowania w oparciu o najnowsze technologie, wzorce oraz metodologie. Swoją drogą, gdybym miał dostęp do takiej łatwo przyswajalnej wiedzy, to nie musiał bym w swoim developerskim życiu błądzić w jakichś bliżej nieznanych okolicach.
Polecam i gratuluje twórcom codingtv.pl - oby tak dalej!
101 przykładów zapytań w NHibernate 3.x – HQL, Criteria API, QueryOver i Linq – Dzielenie danych
Wprowadzenie
Wpis ten jest częścią artykułu poświęconemu wykonywaniu zapytań w NHibernate przy użyciu różnych sposobów jakie udostępnia ten mapper - HQL, Criteria API, QueryOver i Linq.
Część ta opisuje stosowanie dzielenie danych, tj otrzymywanie części wyników zapytania w określonych porcjach. W MS-SQLu można te zagadnienia zrealizować odpowiednio przy użyciu instrukcji
- TOP - pobiera określoną liczbę pierwszych wyników zapytania
- TOP wraz z ROW_NUMBER OVER (ORDER BY ...) - umożliwia pobranie "strony" wyników
Spis zapytań
101 przykładów zapytań w NHibernate 3.x – HQL, Criteria API, QueryOver i Linq – Złączenia
Wprowadzenie
Wpis ten jest częścią artykułu poświęconemu wykonywaniu zapytań w NHibernate przy użyciu różnych sposobów jakie udostępnia ten mapper - HQL, Criteria API, QueryOver i Linq.
Część ta opisuje łączenie tabel przy użyciu klauzuli JOIN.
Spis zapytań
101 przykładów zapytań w NHibernate 3.x – HQL, Criteria API, QueryOver i Linq – Projekcje
Wprowadzenie
Wpis ten jest częścią artykułu poświęconemu wykonywaniu zapytań w NHibernate przy użyciu różnych sposobów jakie udostępnia ten mapper - HQL, Criteria API, QueryOver i Linq.
Część ta opisuje stosowanie projekcji w zapytaniach. Jeżeli piszesz instrukcję SELECT i chcesz określić jakie kolumny lub jakie przekształcenia na kolumnach chcesz wykonać, możesz użyć składni SQL-a w następujący sposób:
SELECT NazwaKolumny, funkcja_przekształcająca(NazwaKolumny) FROM NazwaTabeli
Ponieważ dane uzyskiwane w wyniku wykonania zapytania prawie zawsze różnią się od danych mapowanych do encji, stosuje się klasy transformujące wyniki na obiekty DTO. W przypadku HQl-a, Criteria API stosuje się konstrukcję SetResultTransformer(Transformers.AliasToBean(typeof(NazwaKlasyDto))), w przypadku QueryOver - TransformUsing().
Spis zapytań
101 przykładów zapytań w NHibernate 3.x – HQL, Criteria API, QueryOver i Linq – Sortowanie
Wprowadzenie
Wpis ten jest częścią artykułu poświęconemu wykonywaniu zapytań w NHibernate przy użyciu różnych sposobów jakie udostępnia ten mapper - HQL, Criteria API, QueryOver i Linq.
Część ta opisuje stosowanie sortowania danych w zapytaniach. Jeżeli piszesz instrukcję SELECT zachodzi czasem konieczność uporządkowania danych, które są zwracane w wyniku zapytania. Ogólnie rzecz biorąc stosujemy w SQL słowo ORDER BY wraz z opcjonalnym ASC|DESC oznaczającym kierunek sortowania. Koncepcję użycia przedstawiam poniżej:
SELECT Co FROM NazwaObiektu ORDER BY NazwaColumny [ASC|DESC], NazwaInnejKolumny [ASC|DESC]
Spis zapytań
101 przykładów zapytań w NHibernate 3.x – HQL, Criteria API, QueryOver i Linq – Restrykcje
Wprowadzenie
Wpis ten jest częścią artykułu poświęconemu wykonywaniu zapytań w NHibernate przy użyciu różnych sposobów jakie udostępnia ten mapper - HQL, Criteria API, QueryOver i Linq.
Część ta opisuje stosowanie restrykcji w zapytaniach. Jeżeli piszesz instrukcję SELECT i chcesz określić w niej warunek, musisz użyć słowa kluczowego WHERE w podstawowej formule w następujący sposób:
SELECT NazwyKolumn FROM NazwaTabeli WHERE Warunek
Wyrażenia używane w warunku są budowane przy użyciu operatorów algebraicznych, logicznych i ciągów znakowych. W tym wpisie zostały przedstawione przykłady użycia klauzuli WHERE.
Spis zapytań
- Prosty przykład
- Wyrażenia <, <=, ==, !=, >, >=
- Wyrażenie Between
- Wyrażenie In
- Wyrażenie Like
- Wyrażenie Like bez uwzględniania wielkości liter
- Wyrażenie Is Null
- Wyrażenie Not
- Wyrażenie Exists / IsNotEmpty
- Wyrażenie Not Exists / IsEmpty
- Łączenie wyrażeń (koniunkcja i alternatywa - AND i OR)
- Wyrażenia z aliasem
101 przykładów zapytań w NHibernate 3.x – HQL, Criteria API, QueryOver i Linq.
Wprowadzenie
Postanowiłem stworzyć ten artykuł ponieważ nie mogłem odnaleźć w necie całościowego kompendium wiedzy w temacie odpytywania bazy danych przez NHibernate. Ponieważ NHibernate udostępnia wiele sposobów zadawania pytań, moim celem jest umieszczenie ich w jednym miejscu. Wśród nich wyróżnić można HQL, criteria query API wraz z rozszerzeniem Lambda Extensions, QueryOver oraz Linq for NHibernate (NHLQ). Jednym z moich założeń jest stworzenie zbioru zapytań na coś w rodzaju 101 Linq Samples. Nie wydaje mi się, żebym był w stanie odwzorować jeden do jednego to, co znajduje się na MSDNie, ale przynajmniej będę miał materiał referencyjny do którego będę mógł się odnieść.
Zapytania będę dodawać sukcesywnie oraz uaktualniać do nich odnośniki.
Wymagania
Aby móc wykonywać w miarę sensowne zapytania postanowiłem zamapować ulepszoną wersję Northwinda, którą opisałem i umieściłem w poprzednim poście. Oczywiście jeżeli chodzi o wymagane oprogramowanie jest to co najmniej Visual Studio 2008 oraz MS-SQL 2005.
Podział zapytań
- Restrykcje (klauzula WHERE)
- Prosty przykład
- Wyrażenia <, <=, ==, !=, >, >=
- Wyrażenie Between
- Wyrażenie In
- Wyrażenie Like
- Wyrażenie Like bez uwzględniania wielkości liter
- Wyrażenie Is Null
- Wyrażenie Not
- Wyrażenie Exists / IsNotEmpty
- Wyrażenie Not Exists / IsEmpty
- Łączenie wyrażeń (koniunkcja i alternatywa - AND i OR)
- Wyrażenia z aliasem
- Projekcje
- Prosty przykład
- Funkcje agregujące (MAX, AVG)
- Wywołanie funkcji MS-SQL ROUND
- Funkcja COUNT(*)
- Funkcja COUNT(NazwaKolumny)
- Funkcja COUNT DISTINCT
- Sortowanie (klauzula ORDER BY)
- Prosty przykład
- Sortowanie po długości wartości
- Sortowanie po kilku kolumnach
- Sortowanie po kilku kolumnach przez alias (różne tabele)
- Złączenia (klauzula JOIN)
- Złączenie przez CreateCriteria()
- Złączenie przez alias
- Definiowanie typu złączenia
- Dzielenie danych
- Pobranie pierwszych wyników - instrukcja TOP
- Pobranie określonej "strony" - instrukcja TOP i ROW_NUMBER OVER
- Podzapytania
- Grupowanie
Projekt
Do pobrania już wkrótce!
Bibliografia
- NHibernate - http://nhforge.org/doc/nh/en/index.html#mapping-declaration-version
- 101 LINQ samples - http://msdn.microsoft.com/en-us/vcsharp/aa336746
- 101 LINQ2SQL samples http://msdn.microsoft.com/en-us/vbasic/bb688085
- Dokumentacja do NHibernate Lambda Extensions http://nhlambdaextensions.googlecode.com/files/NhLambdaExtensions.html
- Testy jednostkowe do NHLQ - http://nhcontrib.svn.sourceforge.net/viewvc/nhcontrib/trunk/src/NHibernate.Linq/src/NHibernate.Linq.Tests/
- Parę zapytań - http://www.martinwilley.com/net/code/nhibernate/query.html
NHibernate 3.x i FluentNHibernate: Płynne mapowanie – Północny wiatr (Northwind)
Wprowadzenie
Celem niniejszego wpisu jest wykonanie mapowania bazy danych Northwind przy użyciu ORM-a jakim jest NHibernate w wersji 3.x. Dodatkowo, zamiast pisać xml-e konfiguracyjne posłużymy się FluentNHibernate. Model domenowy będzie stanowić całkiem niezłe podwaliny pod serię artykułów na temat pisania dedykowanych zapytań, które chcę popełnić w niedalekiej przyszłości. Za zgodą Davy Briona zmieniłem mapowania lekko zmodyfikowanej, myślę że również oklepanej bazy danych Northwind. Oryginalny projekt wraz z objaśnieniami można znaleźć pod adresem http://davybrion.com/blog/2007/07/nhibernate-mapping-examples/.
W międzyczasie chciałem iść troszeczkę na łatwiznę i zabawić się z generatorem MyGeneration. Niestety do Fluenta jeszcze nie ma szablonu
. Wprawdzie do mapowań w xmlu dobry jest szablon o nazwie L-99, jednakże przerobienie go na wersję generującą płynne mapowania byłoby czasochłonne, więc odłożę tą pracę na później
Wymagania
Do przebrnięcia przez artykuł potrzebne będzie Visual Studio co najmniej 2008 oraz co najmniej Ms Sql Server Express 2005.
Mapujemy!
W poniższych kilku krokach postaram się w miarę zwięźle przedstawić procedurę przenoszenia modelu relacyjnego z bazy danych na encje w postaci mapowań do NHibernate. Ponieważ projekt Davy'ego był dla starszej wersji NHibernate (1.2), wypadałoby uaktualnić ją do nowszej - 3.x
- Źródła do NHibernate wraz z towarzyszącymi bibliotekami log4neta oraz proxy znajdują się w repozytorium na sourceforgu: http://sourceforge.net/projects/nhibernate/files/NHibernate/3.0.0.GA/.
- FluentNHibernate dostarcza już pierwsze binarki dla wersji 3.x, które dostępne są na stronie projektu: http://fluentnhibernate.org/downloads.
- Łączymy się z bazą danych i wykonujemy skrypt tworzący schemat bazy danych wraz ze stowarzyszonymi elementami (skrypt northwind_create_script.sql).
- Otwieramy projekt Davy'ego i modyfikujemy go:
- Usuwamy wszystkie pliki mapowań (z rozszerzeniem *.hbm.xml), albo ustawiamy we wszystkich "Build Action" na "None"
- Konfigurujemy ustawienia połączenia z bazą danych
- W projekcie Domain dodajemy katalog Mappings oraz tworzymy odpowiednie mapowania.
- W temacie mapowań nie będę się rozpisywał. Zachęcam do przeglądnięcia dokumentacji Fluenta. W celu weryfikacji możemy ewentualnie porównać pliki hbm-ów wygenerowanych przez Fluenta z tymi Davy'a.
- Uruchamiamy testy.
Warto wspomnieć również o przyjętych konwencjach Fluenta. Można zdefiniować, aby domyślnie każdy identyfikator encji miał jeden spójny sposób mapowania. Realizuje się to poprzez implementację interfejsu IIdConvention , a następnie wskazanie na tą konwencję podczas konfiguracji. Oczywiście nic nie stoi na przeszkodzie, aby konwencję nadpisać w mapowaniu konkretnej encji.
public class IdentityConvention : IIdConvention
{
public void Apply(IIdentityInstance instance)
{
instance.Access.ReadOnlyPropertyThroughLowerCaseField(LowerCasePrefix.Underscore);
instance.UnsavedValue("-1");
instance.GeneratedBy.Native();
}
}
Gotowy projekt jest do pobrania tutaj.
IIdConvention

